Hoe is het om vader te zijn? Als vader van twee meiden en één jongen kan ik daar wel wat zinnigs over zeggen. En hoe is het dan om vader van een meisje of van een jongen te zijn? Ook daar heb ik wel een antwoord op. Vader zijn van een meisje is namelijk best een andere ervaring dan vader te zijn van een jongen. In dit artikel ga ik er dieper op in.
Hoe is het vaderschap?
Voordat je vader bent kun je je er amper iets bij voorstellen. Je hebt wel zin om vader te worden (tenminste, dat had ik wel). Maar, je hebt echt geen idee van wat het inhoudt en daar kun je je ook amper een voorstelling van maken.
Als je eenmaal vader bent komt er in die eerste weken een heleboel op je af. Maar, op een gegeven moment gaat de storm liggen en kun je rustig aan wennen aan je nieuwe leven. Het verandert wel echt, dat leven.
Geen eigen tijd meer
De grootste verandering, waar ik erg aan moest wennen, is dat je ineens je eigen tijd niet meer kunt indelen. Je kunt niet even rustig een serie kijken, want als je baby begint te huilen zul je daar aandacht aan moeten geven. Je kunt niet even rustig een hapje eten, want als je baby verschoont moet worden, zul je dat toch echt gelijk even moeten doen.
Maar, na een tijdje ben ik ook daar langzaam maar zeker aan gaan wennen. Ik moet ook zeggen: als je kids wat ouder worden, komt die eigen tijd ook langzaam wat meer terug.
Zorgbehoefte verandert
Het verandert dus ook met de tijd. Je kinderen worden ouder en dus verandert hun zorgbehoefte. Ik heb er nu nog 1 in de luiers rondlopen en die andere twee kunnen zelf naar het toilet. Dat scheelt weer.
De kinderen kunnen nu ze 6, 5 en 3 zijn wat vaker iets voor zichzelf doen. Ze kunnen uren zitten knutselen of uren voor de tv zitten. Ze kunnen heerlijk zelf buiten spelen zonder dat je er continu een oog op moet houden. Natuurlijk kunnen ze zich ook gigantisch vervelen en enorm ruzie met elkaar maken. Het hoort er allemaal bij.
Reis met vele kanten
Het vaderschap ervaar ik nu vooral een een leerzame reis, met hele mooie kanten, maar ook met mindere kanten. Het vaderschap, en het leven met een gezin, is verrijkend, voldoenend en mooi, maar kan ook pittig en eentonig zijn.
Ik heb drie kinderen, die ik wil helpen opgroeien tot evenwichtige volwassenen. Ik hoop natuurlijk dat ze een gelukkig leven kunnen leiden en dat ze zichzelf kunnen ontwikkelen op een manier die bij ze past.
En dat is voor het ene kind ook wat meer een uitdaging dan voor het andere kind. De ene heeft meer aandacht nodig dan het andere – elk kind heeft zijn eigen karakter met zijn eigen unieke sterke en zwakke punten. Als vader krijg je daar steeds meer oog voor en kun je je kind ook beter helpen om te gaan met alle uitdagingen die de wereld te bieden heeft.
Het mooiste van het vaderschap is dan misschien ook wel de ontwikkeling die je kinderen doormaken. Je ziet ze groeien van een hulpeloos baby’tje, tot een eigenwijze kleuter en als ze op school zitten beginnen ze ineens een heleboel van de wereld te leren. Dat is een erg mooi proces om deel van uit te maken en om je kind in te ondersteunen. Wat dat betreft ben ik ook erg benieuwd wat nog voor me ligt en wat me te wachten staat als mijn kinderen gaan puberen, bijvoorbeeld.
Altijd iets te doen
In praktische zin heeft het vaderschap mijn leven wel enorm veranderd. Ik heb nu altijd wel iets te doen. Is het niet het continu opruimen van rondslingerend speelgoed, duplo, knutselspullen, pyama’s, schoenen of etensresten, dan is het wel het uit elkaar halen van ruziënde kinderen, het helpen aankleden, tandenpoetsen of het naar bed brengen van een kind. De één moet nog even voorgelezen worden, bij de ander moet je ernaast gaan liggen tot ze slaapt.
Kon ik vroeger laat opstaan, snel wat ontbijt naar binnen werken en naar mijn werk vertrekken, nu bestaat mijn ochtendritueel uit het maken van 3 ontbijtjes, het klaarmaken van de lunchpakketten voor school en het naar school brengen van de kinderen. Tussendoor ontbijt ik nog snel zelf en dan moet ik daarna nog naar mijn werk.
De wasmachine maakt overuren (gelukkig doet Iris bij ons de was en hoef ik alleen af en toe wat op te vouwen), er is geen dag dat deze niet aan staat, evenals de droger. Het opbergen van knutselspullen en speelgoed is een dagtaak geworden en het creatief vinden van meer ruimte om al die rommel kwijt te kunnen is tot kunst verheven.
Soms zit je op Kerstavond ineens bij de huisartsenpost in het ziekenhuis en soms ben je midden in de nacht een ondergespuugd bed aan het verschonen. Eén ding is zeker: als vader hoef je je je nooit te vervelen.
Samen plezier maken
Het belangrijkste, en leukste, is het plezier dat je samen met je kinderen kunt maken. Ik merk dat dit vaak makkelijker gebeurt als we met zijn allen weg zijn: een dagje weg of op vakantie. Dan kunnen we alle verplichtingen van thuis even loslaten en echt van elkaar genieten. We gaan er dan ook regelmatig opuit.
Een leven zonder kinderen
Na zes jaar vaderschap kan ik me een leven zonder kinderen bijna niet meer voorstellen. Tuurlijk, soms smacht ik naar een paar dagen rust en tijd voor mezelf. De hele dag series kijken, ongestoord uitslapen en lekker doen waar ik zin in heb. Maar, tegelijk zou ik de kinderen niet meer kunnen missen en geven ze ook voor een groot deel invulling en betekenis aan mijn leven.
Vaderschap na 1, 2 of 3 kinderen
Wat nogal een verschil maakt is het aantal kinderen dat je hebt. Ik vond het vaderschap met 1 kind behoorlijk relaxt. Ik kon nog grotendeels mijn leven leiden zoals ik dat voor de geboorte van mijn kind kon doen. Je kunt de zorgtaken ook heel makkelijk onder elkaar verdelen, zodat er altijd iemand zijn handen vrij heeft of tijd heeft om iets anders (voor zichzelf) te doen.
Dat veranderde wel enorm toen we een tweede kind kregen. Met twee kinderen heb je ineens twee keer zoveel om voor te zorgen en ja, dat kost simpelweg gewoon veel meer tijd. Toen we ook nog vrij snel daarna een derde kregen, was het helemaal druk. Eigen tijd kwam toen echt even niet meer in ons woordenboek voor.
Hoe is het om vader van een meisje te zijn?
Mijn eerste twee kinderen zijn meisjes. Ik vind het ontzettend leuk om vader van een meisje te zijn. Met meisjes doe je andere dingen dan met jongens. Wat mij opvalt is dat mijn meiden erg creatief zijn, ze zijn bezig met tekeningen maken en knutselen. Ook willen ze graag leuke kleren aan vinden ze dat erg belangrijk.
Met meisjes kun je ook gewoon hartstikke leuk spelen en stoeien, als is het dan wat minder wild dan met een jongen.
Toen ik vader werd van een dochter vond ik dat hartstikke leuk. Ik weet nog dat ik zelf kleertjes ging kopen (ik herinner me een mooie roze trui die ik in Milaan voor mijn dochter heb gekocht) en dat ik het leuk vond de babykamer een beetje meisjesachtig in te richten.
Ik keek ontzettend uit naar de komst van onze dochters. Maar, bij mijn zoon had ik hetzelfde, dus dat zal niet perse iets met het geslacht te maken hebben.
Hoe is het om vader van een jongen te zijn?
Mijn derde kind is een jongen. Vader zijn van een jongen is ook geweldig leuk. Met een jongen doe je toch andere dingen. Mijn zoon is dol op bouwen met de duplo en hij speelt ontzettend graag met auto’s. Hij doet meer jongensdingen en als vader kun je daar natuurlijk wel wat mee. Hij houdt ontzettend van fietsen, skelteren en graven in het zand.
Typische jongensdingen dus, terwijl we dat echt niet gestimuleerd hebben. Hij kwam ook ter wereld in een meisjeshuishouden met alleen maar speelgoed voor meisjes. En hoewel hij ook wel eens met een pop speelt ging zijn aandacht toch al heel snel uit naar de autootjes.
Conclusie: hoe is het om vader te zijn?
Hoe het is om vader te zijn is een vraag die niet eenvoudig beantwoord kan worden. In dit artikel probeer ik dat wel te doen, maar ik merk dat mijn antwoorden verre van compleet zijn. Het vaderschap heeft zoveel kanten en zoveel nuances, dat het niet in een blog te beschrijven is.
Wat zijn jouw ervaringen met het vaderschap? Hoe zou jij het kunnen omschrijven? Ik lees het graag in een reactie.
