Je kind je beste vriend? Die van mij niet, hoor

Ben je ouder of opvoeder? Ik zie, hoor en lees wel eens dat mensen hun kinderen hun beste vriend noemen. Nou, die van mij zijn heel veel, maar zeker niet mijn beste vrienden. Ik kan toch geen bier drinken en naar vrouwen kijken met mijn kinderen van vijf, drie en twee? En serieus: hoe kun je nu je beste vrienden opvoeden? 

Ik houd van mijn kinderen

Ik houd veel van mijn kinderen. Zal, als het nodig is, alles voor ze doen. En ik begrijp ook wel waar die drang vandaan komt om je kind je beste vriend of vriendin te noemen. Het liefste knuffel je ze de hele dag plat, speel je met ze en natuurlijk wil je dat ze jou de coolste papa of mama ever vinden. Zeker op de mooie, leuke, gezellige en knusse momenten met je kind wil je het liefste vrienden met ze zijn – en niet de ouder en opvoeder.

Ik ben ouder en opvoeder

Maar toch, de realiteit is wel dat ik vader en opvoeder ben. En geen vriend. Het komt toch heel regelmatig voor dat ik zeer impopulaire besluiten moet nemen, waar ik mijn vrienden nooit mee zou opzadelen, zoals:

“Je gaat NU naar bed.”

“Twee minuten naar de gang, omdat je de tekening van je broertje doormidden hebt gescheurd!”

“Kan me niet schelen of je moet, je gaat voordat je naar bed gaat nog even plassen.”

Later misschien…

Ik hoop wel, dat als we ouder zijn, en mijn kinderen volwassen, dat we dan vrienden kunnen zijn. Dat we als gelijkwaardige volwassenen met elkaar om kunnen gaan. En dat we dan misschien wel dingen kunnen doen die vrienden met elkaar doen. Naar een voetbalwedstrijd. Gezellig ergens wat drinken en shoppen. Naar een concert of festival. Gewoon thuis, lekker babbelen, borrelen, lachen. 

Kind heeft eigen vrienden 

Ja, dat zou mooi zijn. Maar, misschien lukt dat wel niet. En tegelijk denk ik dat je toch altijd de vader of de moeder zult blijven. Dat je rol toch altijd die is van opvoeder en ouder. En die rol is gewoon lastig te combineren met een rol als vriend. En zeg nou eerlijk, is het niet normaal dat je kind met zijn vrienden toch net andere dingen doet dan met jou? En dat hij tegen zijn vrienden net andere dingen zegt dan tegen jou? 

Ik streef er wel naar om later een relatie met mijn kinderen te hebben waarin ze alles met mij kunnen delen. Waarin we beide een open boek kunnen zijn. Ik hoop het. Maar zo ver is het nog lang niet!

Hoe is het bij jou? Ben je vriend of opvoeder?

Dadventures is mijn verhaal over het vaderschap met drie kinderen. Over de avonturen die we beleven en dus vooral het gebrek daaraan. Mijn doel? Iets van herkenning geven voor andere vaders, mijn ervaringen delen én de band tussen vader en kind versterken.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.